Ποίηση Κώστα Σώκου

Το Αρχιπέλαγος

Πάνω στη γέφυρα, ένα τρανζίστορ ράδιο

παίζει τραγούδια των απέναντι χωρών.

Σε μια πορεία, δίχως αλλαγές μοιρών

το Αρχιπέλαγο, απέραντο και άδειο.

 

Νερά γαλήνια, χαζεύω, φωσφορίζοντα

Στις ασημένιες του, γλυκές αστροφεγγιές,

και την αυγή υπολογίζω σε ουγκιές

τα χρυσαφένια συννεφάκια του ορίζοντα!

 

Στην πλώρη δείχνει το δελφίνι την πορεία σου.

Την κάθε μέρα συνεπές στο ραντεβού.

Αριάδνης μίτος ή μπαστούνι του στραβού;

Αν σε πηγαίνει, ή το πας, η απορία σου.

 

Αερικά όπου, θεριά κύματα φέρνουνε,

και σε βουλιάζουν εν ψυχρώ, χωρίς να φταις.

Λέγαν για τούτα, οι παλιοί ταξιδευτές

πως των μαγκιόρων ναυτικών, το μέρος, παίρνουνε!

 

Τώρα οργίζεται, χωρίς κανένα αίτιο.

Χωρίς αέρα, το swell του, μας χτυπά.

Μια μας εχθρεύεται και μια μας αγαπά.

Για τ’ ανεξήγητα ναυάγια, υπαίτιο.

 

Το διασχίσαμε και κείνο μας ανέχτηκε.

Μες στα λυκόφωτα και μες στα λυκαυγή,

μες στις μπουνάτσες, είχε κρύψει την οργή

και η ζωή μας προφανώς, στα ζάρια παίχτηκε!

 

 

 

 

*Απονομή ΑΡΙΣΤΕΙΟΥ στις 10/1/2016 από τον Ελληνικό

Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος στα πλαίσια του

6ου Παγκόσμιου Λογοτ. Διαγωνισμού τους.

FOLLOW ME

  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • c-youtube

© 2023 by Samanta Jonse. Proudly created with Wix.com