Ποίηση Άννας Ηλιάδου

Ανθρώπινοι Κύκλωπες

Από μικρή μού’παν

Να μην σκιάζομαι

Τους Κύκλωπες σαν νά’ βρω

 

Πως ήταν τάχα τέρατα μυθικά

 

Πως με τα θώρατα χέρια τους

Τα τείχη των Μυκηνών

Έφτιασαν

Μια δεσπόζουσα Πύλη των Λεόντων

Και μια Ακρόπολις οχυρό

 

Πώς ξημερώθηκα ΄γώ

Στην άλμη της νιότης μου

Σε μιαν Αθήνα

Μ’ανθρώπινα Κυκλώπεια τείχη

Μια Ακρόπολις ανοχείρωτη

Π’ολόγυρά της δεσπόζει η Πύλη των Πεσόντων;

 

Μην είν’ ανθρώπινοι Κύκλωπες

Π’ αναζητούν αδαή θύματα;

 

 

                                                        ΑΝΝΑ ΗΛΙΑΔΟΥ

FOLLOW ME

  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • c-youtube

© 2023 by Samanta Jonse. Proudly created with Wix.com